Saturday, June 30, 2007

ပါတ္စာခြါဖ်ာသိမ္း

ရံုးမွာ ကုိယ္႕ အထက္က မန္ေနဂ်ာအမၾကီး 12ႏွစ္ေက်ာ္လုပ္ခဲ႕ တဲ႕ ဒီအလုပ္ကို မေရွာင္မလႊဲသာေသာ မိသားစုအေရးအတြက္ ပါတ္စာခြါဖ်ာသိမ္း ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြါသြားျပီ။
UNAIDS မွာလုပ္ေနတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္လဲ သူ႕ဘ၀ေရွ႕ေရး ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာေတာ္သင္သြားရဖို႕ အတြက္လဲ ဒီတေန႕ တည္းပဲ အလုပ္ထြက္သြားျပန္တယ္။
တေန႕တည္းတရက္တည္း ကိုယ္ခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ႕ သူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြါမႈကို သံေ၀ဂ ရမိပါေသးတယ္။

ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လဲ ခုလက္ရွိလုပ္ေနတဲ႕ ရံုးကို ဘယ္ေန႕မွာ အလုပ္စတင္၀င္ရခဲ႕မယ္ ဆိုတာ ၾကိဳတင္မသိႏိုင္ခဲ႕ သလို သူတို႕ လိုပဲ ဘယ္ေန႕ ဘယ္အခ်ိန္က် ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြါရလိမ္႕ ဦးမယ္ဆိုတာလဲ ၾကိဳတင္မသိႏိုင္ေသးပါဘူး။

2007 ခုႏွစ္ရဲ႕ ႏွစ္တ၀က္ကေတာ႕ ကုန္ဆံုးသြားပါျပီ။ မိမိကုိယ္ကို အစစအရာရာ ျပန္သံုးသပ္ၾကည္႕ လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ႕ အသက္ႏွစ္၀က္ၾကီးလာတာကလြဲလို႕ ပညာ၊အေတြ႕ အၾကံဳ၊ ေငြေရးေၾကးေရး၊ မိတ္ေဆြအေပါငး္အသင္း၊ ဘာသာတရားကိုင္းရႈိင္းမႈ စသည္ျဖင္႕ ဘာေတြ တိုးတက္ေျပာင္းလဲပါလဲဆိုရင္ မျဖစ္စေလာက္ပမာဏကလြဲရင္ ဘာမွ ထူးမျခားနားေသးပါလားဆိုတာ ေတြ႕ ရေသးတယ္။ မိတ္ေဆြတို႕ ေရာ ျပန္သံုးသပ္ၾကည္႕ ျပီးပါျပီလား။
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ႕ အေရွ႕မွာေျပာခဲ႕ တဲ႕ အစ္ကိုၾကီး ေပးပို႕တဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ နာမည္သိျပီးသား စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ စပ္တာပဲလား၊ သူကိုယ္တိုင္စပ္ခဲ႕ သလားဆိုတာ သူလဲ မမွတ္မိေပမဲ႕ က်မႏွစ္သက္တဲ႕ ကဗ်ာေလးအေနနဲ႕ ေရာ သူ႕ အတြက္အမွတ္တရအေနနဲ႕ ပါ ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

“ေလာကဓံ”

တက္ တစ္ခ်က္ေခါက္
ေတာက္ ခနဲျမည္
စီ ခနဲရႈိက္
လ်ဳိက္ခနဲ ငို
လုိစာရင္းျပ
ငုိခ်င္းခ်
ဘ၀ဆုိတာ ငုိစရာလား။
- - - -
ဟုိမွာနားခုိက္၊ သည္မွာတုိက္ေန
ရွိပါေစေလ
လုိရာမရ၊ ရတာမယူ
သင္ဟာလူပဲ
ေျပာျပစမ္းပါ ဘာလုိသလဲ။
ကဲ . . .
ေလာကထဲကုိ ရဲရဲ၀င္ရန္
သ႑န္ကုိလုပ္ သ႐ုပ္ကုိထည့္
ေခါင္းမငဲ့နဲ႔ေပါ့ . . . .

1 comment:

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

မယ္လိုဒီေရ ကဗ်ာေလးက ထိတယ္ ။